که تمام مهرت رو ازت دزدیده و  به جاش یه

                                         زخم همیشگی به قلب تو هدیه داده و به

                                            جای اینکه لبریز از کینه و نفرت شی

                                              حس کنی که هنوز دوستش داری  

                                                  چقدر سخته دلت بخوادسرت  

                                                    رو باز به دیواری تکیه بدی

                                     که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده 

                                  چقدرسخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما

                                        وقتی که دیدیش هیچ جز سلام نتونی بگی ...

                                            چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگه ای

                                                   ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی

                          و آروم زیر لب بگی

                                           ^{گل من باغچه نو مبارک ...}